اگر برای دریافت پاسخ این سوال، به وب سایتهای فروش ملک در ترکیه، تبلیغات مختلف شبکههای تلویزیونی، شبکههای اجتماعی و غیره مراجعه کرده باشید، بدون تردید با انبوهی از اطلاعات سرگیجه آور، گمراه کننده و اغراقامیز مواجه شدهاید.
اما علت چیست؟
دریافت حجم انبوه اطلاعات متنوع درباره یک موضوع منجر به رویدادی میشود که متخصصان ارتباطات به آن بمباران اطلاعاتی میگویند. یعنی شما با دریافت انبوهی از اطلاعات مختلف ، متنوع و بعضا ضد و نقیض دچار نوعی تشویش فکری شده و امکان تمایز بین اطلاعات درست و غلط را از دست خواهید داد.
به همین دلیل در این مقاله تلاش میکنم در چند سطر کوتاه انواع " اقامت" ترکیه بواسطه خرید یا اجاره ملک در این کشور را توضیح بدهم تا دست کم ذهنیت اولیه تان درباره این موضوع یکدست و شفاف شود.
بدیهی است موضوع اقامت در ترکیه اعم از اقامت موقت یا شهروندی دائم، زیر و بم های بسیاری دارد که در پستهای بعدی به تک تک آنها خواهیم پرداخت.
با اجاره آپارتمان یا هرنوع دیگری از خانه در کشور ترکیه، صرفا یک نوع اقامت دریافت خواهید کرد. آن هم اقامت توریستی موقت است وعملا شما به عنوان یک "توریست" اجازه حضور در ترکیه را خواهید داشت ! به همین دلیل هم، نه تنها، مشمول هیچگونه حقوق شهروندی نخواهید شد، بلکه در نهایت موفق به دریافت "شهروندی و پاسپورت ترکیه هم نخواهید شد، ضمن این که، هیچ تضمینی هم در تمدید ویزای شما برای سال یا سالهای آینده وجود ندارد!
دریافت اقامت از طریق خرید ملک ، روشی است که به شهروندی ترکیه منجر خواهد شد. این نوع از دریافت اقامت به دو دسته مشخص تقسیم میشود.
بازار املاک در ترکیه هم مانند هر کشور دیگری در دنیا، علاوه بر قوانین رسمی، از برخی قوائد عرفی تبعیت میکند که یکی از رایجترین آنها در فرایند خرید و فروش ملک، درج قیمت غیرواقعی ملک در سند است، که عموما 50 درصد پایینتر از نرخی است که طرفین معامله بر روی آن به توافق رسیدهاند.
طبیعی است که قیمت اصلی یک واحد ملکی در این کشورهم همچون تمام نقاط جهان، براساس دهها فاکتور مختلف اعم از موقعیت محلی، کیفیت سازه، متراژ، امکانات داخلی و عمومی و نظایر آنها تعیین میشود.
در نتیجه قیمت واقعی یک واحد ملکی در بازار ترکیه کاملا مشخص است و معاملات نیز برهمین پایه انجام میگیرد. اما از جایی که اصولا ترکها علاقه چندانی به پرداخت مالیات 4 درصدی خرید و فروش ندارند! قیمتی که در سند ملک ( تاپو) اعلام میکنند، به مراتب پایینتر از رقمی است که در معامله ملک مورد نظر جابجا شده است.
به عنوان مثال؛ ممکن است یک واحد ملکی با قیمت یک میلیون لیر معامله شود، اما در سند آن 300 هزار لیر قید شود! این اتفاق برای ترکها موضوع نگران کنندهای نیست. چون آنها میدانند در نهایت میتوانند، هر زمان که خواستند، ملک خریداری شده را به قیمت روز به فروش برسانند.
اما، این موضوع باعث نگرانی خارجیهایی میشود که در این کشور خانه یا هر واحد ملکی دیگری را میخرند. چون تصور میکنند قیمت اعلام شده در اداره تاپو، نشان دهنده ارزش واقعی ملک شان است.
در حالیکه چنین نیست و ارزش واقعی ملک خریداری شده، همانی است که در بازار تعیین میشود .
با این حال باید این را بدانید که اگر هدفتان از خرید ملک در ترکیه، دریافت فوری حق شهروندی این کشور است، لازم است عین مبلغ ملک، در سند آن قید شود.
در واقع اگر شما خانه ای به قیمت 250 هزار دلار بخرید و در سند آن مثلا 100 هزار دلار قید شود، مشمول دریافت حق شهروندی این کشور نخواهید شد!
در نتیجه، اگر در پی دریافت حق شهروندی ترکیه هستید ، پیش از خرید ملک حتما از مشاور ملکی خود و ترجیحا از مالک درباره این موضوع که آیا قیمت واقعی در سند درج خواهد شد، بپرسید تا بعدا سورپرایز نشوید.
پس از خرید آپارتمان، خانه، مغازه یا هر واحد ملکی دیگری در ترکیه و پرداخت هزینههای اولیه اجباری، شما با هزینههای مستمر سالانه و ماهانهای مواجه خواهید شد که پرداخت آنها نیز اجباری است.
مالیات سالانه ملک :
مالیات سالیانه موسوم به مالیات صندوق مسکن، سالانه رقمی بین 0.3 تا 0.4٪ ارزش اعلام شده ملک در تاپو ( سند ) است که این مالیات را میتوان در دو قسط مساوی پرداخت کرد (قسط اول - در پایان ماه می و قسط دوم در پایان ماه نوامبر)
در عین حال علاوه بر مالیات ملک، در هرسال رقمی در حدود 60 لیر هم باید بابت مالیات جمع آوری زباله پرداخت کنید.
بیمه سالیانه زله (DASK ):
بر اساس منطقه ملک و میزان پوشش محاسبه می شود. به طور میانگین با در نظر گرفتن حداقل ارزش، بین70 تا300 لیر ترک در سال است.
هزینه شارژ ساختمان:
هزینه خدمات تعمیر و نگهداری ماهانه املاک و فضاهای عمومی که در ترکیه به آن aidat گفته میشود، تابعی از نرخ آب و برق است که در شهرهای بزرگی مانند استانبول، آنکارا، ازمیر و آنتالیا، از 50 تا 250 لیر ترک متغیر است. بدیهی است هرچه امکانات عمومی مجتمعها بیشتر باشد این هزینهها بالاتر میروند.
توجه داشته باشید که اگر به هر دلیلی در تمام طول سال در خانهتان ست ندارید و احتمالا از خانهتان به عنوان خانه تعطیلاتی استفاده میکنید، موجب نمیشود تا از پرداخت رقم شارژ ماهیانه یا همان aidat معاف شوید. این متاسفانه مشکلی است که بسیاری از مجتمعهای مسی با مالکان خارجیها آپارتمانها در ترکیه دارند . چرا که برخی از خارجیها ( که البته بیشتر شامل برخی هموطنان ایرانی، عربها و اتباع غیر اروپایی میشود) با این توجیه که "ما برای استفاده از تسهیلات مجتمع مثل استخر و آسانسور و باشگاه ورزشی و غیره حضور نداریم" از پرداخت هزینه شارژ سرباز میزنند و در نهایت هم کارشان به شکایت رسمی مدیریت مجتمع از آنها میکشد!.
لازم به توضیح نیست که پرداخت قبوض خدماتی مانند آب و برق و گاز ، خدمات دسترسی به اینترنت و مواردی نظیر آنها هم از هزینه های اجباری ماهانه ای است که در ترکیه هم مانند هر کشور دیگری مستم به پرداخت آنها هستیم.
در مقالات بعدی جزییات بیشتری از هزینه های خدمات عمومی مانند آب و برق و غیره ارائه خواهم کرد.
خرید آپارتمان، خانه، مغازه یا هر واحد ملکی دیگری در ترکیه، شامل هزینههای جانبی مختلف قانونی و خدماتی است که عبارتند از؛
هزینه گزارش ارزیابی : حدود 1000 لیرترک
به تازگی دولت ترکیه قانونی را ابلاغ و اجرایی کرده که خرید املاک توسط اتباع خارجی را منوط بر ارایه گزارش ارزیابی SPK با ذکر ارزش ملک قبل از نقل و انتقال سند، کرده است.
هزینههای نقل وانتقال اسناد ملکی (Tapu)
مالیات نقل و انتقال سند (Tapu Kadastro Harcı)، معادل 3 درصد از ارزش اعلام شده ملک در گزارش ارزیابی SPK
هزینه انتقال سرمایه( Döner Sermaye Harcı) به طور تقریبی 1 درصد ارزش ملک
ترجمه گذرنامه در دفتر اسناد رسمی: حدود 150 لیر
استفاده از مترجم رسمی (قسم خورده) دولتی بین 150 تا 300 لیر ( به زبان مورد ترجمه بستگی دارد)
وکالت (اختیاری)
دریافت شماره مالیاتی: رایگان
عکس : بین 25 تا 30 لیر
هزینه آژانس املاک: براساس قوانین ترکیه 2 تا 3 درصد ارزش ملک مورد معامله
بیمه اجباری زله (DASK) : براساس مترمربع محاسبه می شود. به عنوان مثال؛ حق بیمه یک واحد آپارتمان 100 متری در ترکیه حدود 200 لیر خواهد شد.
سایر بیمه ها مانند بیمه آتش سوزی، سرقت و غیره نیز براساس متراژ تعیین میشوند.
هزینه آبونمان برق: حدود 250 لیر
هزینه آبونمان آب: حدود 650 لیر
هزینه های حدودی اعلام شده از جمله هزینههای اجباری هستند که در ابتدای خرید ملک در ترکیه با آنها مواجه خواهید شد.
در بخش بعدی به بررسی هزینههای سالانه املاک در ترکیه خواهیم پرداخت.
متن کامل این مقاله را می توانید در وبلاگ http://nekoo.blogfa.com/ مطالعه کنید.
برای دریافت پاسخ سوالات خود درباره بازار ملک ترکیه و همچنین دریافت خدمات مشاوره فروش ملک در شهرهای آنتالیا، استانبول و ازمیر میتوانید از طریق واتس اپ، ایمو و یا تلگرام با شماره تلفن "00905319556958" ارتباط برقرار کنید.
همچنین میتوانید سوالات و دیدگاه های خود در این مورد را در بخش نظرات وبلاک " تجربههای یک مشاور خرید ملک در ترکیه" به اشتراک بگذارید.
تبلیغات ملکی که از شبکههای ماهوارهای پخش میشوند یا تبلیغاتی که در وبسایتهای اینترنتی میبینید، مجتمعهای آپارتمانی مدرن و ویلاهای شخصی لوکسی را به نمایش میگذارند که دل هر بینندهای را میبرند!
جذابتر از آن، این که میگویند؛ با ارقامی مثل 15 یا 30 درصد پیش پرداخت، در ترکیه صاحب خانه خواهید شد! در واقع این کارکرد تبلیغات است که دل من و شما را ببرد و واردارمان کند تا سراسیمه تماس بگیریم و .
بسیاری از افراد ، به خصوص آنهایی که اولین بارشان است به این کشور میآیند، با تصوراتی که ساخته و پرداخته تبلیغات شرکتهای ملکی و حتی شرکت های سازنده ملک در ترکیه است، انتظار دارند با خانههایی رویایی مواجه شوند که با قیمت ارزان و آن هم اقساطی میتوان به دستشان آورد!
به همین دلیل هم بعد از بازدید از چند واحد آپارتمانی و مواجهه با قیمتها و شرایط فروش واقعی آنها، تمام رویاهایشان به باد میرود.
در واقع نباید از صنعت تبلیغات توقع داشته باشیم به ما بگوید؛ دوست عزیزم! اینجا ترکیه است. فرهنگ و کیفیت ساخت و ساز خانه در این کشور با آنچه که در ایران خودمان دیدهایم و شناختهایم زمین تا آسمان تفاوت دارد. خانهها هم آنقدرها که به نظر میرسد، مفت نیستند! چه بسا که اگر چنین میبود، الان هیچکدام از شهروندان ترک بیخانه و مستاجر نبودند.
البته که تبلیغات چیها نمیتوانند بگویند؛ تمام آپارتمانهای موجود در بازار ترکیه مانند آنهایی که با ترفندهای عکاسی و فیلمبرداری به نمایش میگذاریم، بزرگ و شیک نیستند. نمیتوانند بگویند که اینجا متراژ واقعی خانهها را هیچکس اعلام نمیکند و آنچه به عنوان متراژ یک آپارتمان اعلام میشود، شامل راهرو و فضای پلکان و خیلی چیزهای دیگر هم میشود.
منظورم را اشتباه متوجه نشوید، خرید خانه در ترکیه نه تنها بد نیست بلکه خیلی هم خوب است! اما مشروط بر این که با ذهن روشن و چشم باز گام به بازار ملک این کشور بگذاریم.
رویاهای آنچنانی که پرداخته تبلیغات است و همینطور آنچه که از خانه و آپارتمان و ویلا در ایران میدانیم و میشناسیم صرفا به کار همانجا میآید. باید تمام آنها را در همان فرودگاه جا بگذاریم و فراموش کنیم.
اگر برای خرید ملک به ترکیه میآیید، بدون هیچ پیش فرض و قضاوتی بیایید، خانهها را ببینید و آنهایی که متناسب با بودجه تان هستند را خوب بررسی کنید. خانه تنها یک چاردیواری بسته نیست، کوچه و خیابانهای اطراف آن، همسایهها و سطح فرهنگ شان، کم و کیف دسترسی به مراکز خرید و مراکز درمانی و خدماتی و دهها مورد دیگر وجو دارند که مجموعه آنها در کنار هم میتواند به ما بگوید این خانه مناسب زندگی من است یا نه!
آیا میتوانید به این سوال پاسخ شفاف و واقع گرایانهای بدهید؟
اگر تا به حال با یک مشاور ملک تماس گرفته باشید، بدون تردید اولین سوالی که از شما خواهد پرسید این است که بودجهتان برای خرید ملک چقدر است؟
تجربه من در بازار ملک ترکیه ( واقعا بازار ملک ایران را آنچنان که باید نمیشناسم) نشان داده که بخش زیادی از مشتریان ملک در تماسهای اولیه خود، رقم واقعی بودجهشان را اعلام نمیکنند. در واقع عمدتا رقمی را در بدو تماس با مشاوران اعلام میکنند که بسیار کمتر از بودجهای است که میتوانند صرف خرید خانه کنند یا بعضا اراقمی را اعلام میکنند که دهها برابر توان مالی مالی واقعیشان است.
این موضوع تا حدی قابل درک است، البته به عنوان یک ایرانی و از این منظر برایم قابل درک است که در ابتدا فکر میکنیم اگر رقم واقعی بودجهام را اعلام کنم، ممکن است مشاوران ملکی از صداقت من سوءاستفاده کنند یا ممکن است فرصت خرید یک ملک مناسب و ارزانتر را از دست بدهم و یا .!!!
ولی نکته جالب اینجاست که این نوع رفتار را در مشتریان غربی به خصوص در اروپاییها کمتر میتوان دید. به بیان روشنتر وقتی یک مشتری اروپایی برای خرید ملک در ترکیه تماس میگیرد، در بیشتر موارد میگوید؛ - به عنوان مثال- 53 هزار یورو برای خرید ملک کنار گذاشتهام!
اتفاقی که می افتد این است که مشاور ملکی این فرد، از همان ابتدای امر میداند کدام یک از پرتفولیوهای ملکی موجود در بازار یک شهر، با بودجه وی همخوانی دارد. طبعا با سوالهای بعدی درمییابد که در بین موارد موجود کدام پرتفولیوها با خصوصیات شخصی، نیازها و سلیقه مشتری هماهنگی بیشتری دارند.
در نتیجه اکثر قریب به اتفاق مشتریانی که برخوردی شفاف ، صادقانه و واقع گرایانه با مساله خرید ملک دارند، به سرعت میتوانند به نتیجه برسند. نتیجه ممکن است خرید یک ملک بسیار متناسب با خواست و توان مالی آنها باشد یا حتی انصراف از خرید ملک!
اما مشکلی که مشتریان ایرانی ملک در ترکیه دارند، این است که دقیقا و مشخصا به دلیل عدم شفافیت کامل و داشتن توقعاتی بسیار فراتر از واقعیت موجود، مدت زمان زیادی را صرف بازدید از پرتفولیوها میکنند، با دهها آژانس ملکی قرار میگذارند و مذاکره میکنند . تمام شهر را زیر و رو میکنند و در نهایت دو اتفاق ممکن است برایشان بیفتند.
یا بدون هیچ نتیجه مشخصی برمیگردند و پروژه خرید ملک را به سفر و سفرهای بعدی موکول میکنند. ( من کسانی را میشناسم که از سه چهار سال پیش تا کنون چندین بار به ترکیه آمدهاند و هربار دست خالی به خانه برگشتهاند. جالب این که همانها میتوانستد پیش از افزایش نرخ ارز با بودجهشان یک آپارتمان خوب بخرند اما هم اکنون با آن بودجه یک موتور سیکلت هم نمیتوان خرید! )
اتفاق دوم این است که به دلیل آشفتگی ذهنی ناشی از تعدد بازدیدها و دریافت مشاورهها و پیشنهاهای متنوع و بعضا شگفتانگیز!، در نهایت ملکی را خریداری میکنند که واقعا نمیتواند به عنوان یک خانه مناسب ، موجب رضایت خاطر و انتفاع اقتصادی باشد.
مخلص کلام این که، قبل از خرید ملک، سنگهای تان را با خودتان وا بکنید و کاملا شفاف و واقعگرایانه وارد بازار ملک ترکیه بشوید.
تنها در این صورت میتوانید از سرمایهگذاری که کردهاید و زمانی که گذاشتهاید به بهترین شکل ممکن استفاده کنید.
محال است در ترکیه، مشاور ملک باشی و با چنین سوالی از سوی مراجعان مواجه نشوی!
صف رستورانها و کافهها با انبوه مشتریان خوشحالی که از غذاهای ترکی لذت میبرند! یکی از چشماندازهای رایج در بیشتر شهرهای ترکیه است. به خصوص در شهرهای توریستی قدم به قدم ، رستورانها و کافهها و شیرینی فروشیهایی وجود دارند که چشم هر بیننده ای را خیره میکنند.
و این همان چشم اندازی است که تازه واردهای خارجی را به فکر راه اندازی یک رستوران ، کافه یا امثال آن در ترکیه میاندازد!. مخصوصا ما ایرانیها چون فرهنگ غذایی کهن و بسیار جذابی داریم، به سرعت این به ذهنمان میرسد که جای یک رستوران ایرانی اینجا خالیست!
اما، کمتر کسی میداند که اکثر قریب به اتفاق رستورانهای خارجی در ترکیه یک سرنوشت مشترک دارند و آن هم تعطیلی و ورشکستگی است!
به عنوان نمونه در شهری مانند آنتالیا، به رغم توریست پذیر بودن این شهر، کمتر رستوران خارجی را می توان پیدا کرد که فعال باشد و بتواند در بازار آنتالیا دوام بیاورد.
این مشکل فقط مختص ما ایرانیها نیست. رستورانهای چینی، ایتالیایی، هندی و غیره هم دراین شهر و سایر شهرهای ترکیه با این معضل دست به گریبان هستند.
البته یک استثنا وجود دارد و آن هم کلانشهر استانبول است که اوضاع در آن، کمی متفاوت است و میتوان انواع و اقسام رستورانهای خارجی را که کمابیش فعال هستند در آن پیدا کرد.
با این وجود اصولا خارجیها به ویژه در صنعت رستوارن داری، کافه داری و امثال اینها، شانس زیادی برای موفقیت در ترکیه نداشته و نخواهند داشت.
اما علت چیست؟
ابتدای ورودم به ترکیه ، این موضوع برای خود من هم سوال برانگیز بود که چرا رستورانها و کافهها و قنادیهای خارجی در شهر آنتالیا دوام نمیآورند؟
سالانه حدود 15 میلیون توریست به این شهر میآید. تعداد زیادی خارجی از ملیتهای مختلف در آن ساکن هستند ، ولی با این حال کمتر رستوران خارجی در آنتالیا وجود دارد که بیشتر از شش ماه دوام بیآورد!.
بعد از مدت زیادی که با فرهنگ و خلق و خوی ترکها آشنا شدم، یکی از دلایل مهم آن را فهمیدم.
علت یک مساله بسیار ساده فرهنگی در بطن جامعه ترکیه است. ترکها بر این باورند که آشپزخانهشان و اصولا غذاهایشان حرف اول و آخر را در تمام دنیا میزند! البته اگر کمی با انصاف باشیم می بینیم چندان هم بیراه نمیگویند و موفقیت رستورانهای ترک در اروپا و آمریکا و سایر کشورهای جهان تا حدی موید این ادعای آنهاست!
در ضمن ، یک خصلت شگفتانگیز دیگر هم دارند که میتواند یک ویژگی بد و در عین حال یکی از ویژگیهای خوب آنها تلقی شود. این که، به سادگی با هیچ پدیده جدیدی، به خصوص پدیدههای خارجی کنار نمیآیند!
اغراق آمیز نیست اگر بگویم؛ بخش قابل توجهی از مردم ترکیه اگر در شرایطی قرار بگیرند که مجبور به انتخاب بین یک "غذای خارجی" با "نانهای ساده" خودشان مثل اکمک (Ekmek ) و سیمیت ( simit ) و غیره باشند، بدون تردید، انتخاب شان، همان اکمک و سیمیت معروفشان خواهد بود!
اگرچه بسیاری از کسانی که در ترکیه به رستوران داری و کافه داری پرداختهاند، در بدو شروع کار میگویند؛" اتفاقا ترکها غذاهای ما را میپسندند و حتی چند مشتری ترک هم داریم"! اما بعد از مدتی، متاسفانه و در کمال ناباوری، شاهد انتشار آگهیهای واگذاری همان رستوران خواهیم بود!
همانطور که قبلا هم گفتم، این شرایط در شهر بزرگی مانند استانبول، شاید تا حدی متفاوت باشد، که علت عمده آن هم، وجود خارجیهای بسیار زیاد در این شهر است. با این حال سهم بازار رستورانها و کافههای خارجی از این شهر بیست و چند میلیون نفری هم، عمدتا معطوف به توریستها و ساکنان خارجی آن است که به هر حال مشتری ثابت محسوب نمی شوند.
به همین دلیل هم، وقتی اطلاعیه افتتاح یک رستوران خارجی منتشر میشود، همزمان، شمارش مع برای انتشار آگهی واگذاری آن هم کلید میخورد. این یعنی یک تجربه تلخ بسیار پر گران قیمت که ممکن است چند صد هزار لیر برای خارجیها آب بخورد!
در نتیجه، توصیه من این است که دستکم به راهاندازی رستوران و کافه و بار و کاباره و نظایر اینها در شهرهایی مثل آنتالیا فکر نکنید. چون در نهایت، عاقبت چندان خوشایندی انتظارتان را نمیکشد.
حتی اگر تصمیم بگیرید یک رستوران ترکی راه اندازی کنید، بازهم به محض این که متوجه شوند صاحب رستوران خارجی است، به سرعت عقب میکشند و سراغ یک رستوران یا آشپزخانه ترکی با مدیریت یک ترک! میروند.
شاید فکر میکنند تا هموطن خودشان مانده، نباید پول به جیب خارجیها بریزند!
به عقیده من تنها راه نجات برای خارجیهایی که هوای رستوران داری و کافه داری در ترکیه به سرشان زده این است که فرانشیز یکی از برندهای معتبر رستوران یا کافه را بگیرند و تا جای ممکن هم اجازه ندهند که ترکها بدانند صاحب آن یک خارجی است!
تنها در این صورت میتوان به موفقیت یک ایده اینچنینی امیدوار بود.
شما هم اگر به موضوع درآمد از محل اجاره دادن ملک در ترکیه فکر می کنید حتما این سوالات از ذهن شما گذشته است.
آیا سرمایهگذاران ملکی با اجاره آپارتمان مسی میتوانند درآمد قابل توجهی داشته باشند؟
آیا میتوان با اتکا به درآمد اجاره واحد مسی خریداری شده، اقساط ماهیانه آن را پرداخت؟
آیا میتوان آپارتمان را به صورت کوتاه مدت به توریستها اجاره داد؟
البته که این ایده خوبی میتواند باشد که آدم سرمایهگذاری ملکی کند و علاوه بر رشد قیمت ملک، طی چند سال پیش رو ، درآمدی هم از محل اجاره آن داشته باشد. اما این موضوع دست کم در ترکیه با اما و اگرهای بسیاری همراه است.
اول این که بد نیست بدانید، درآمد سالانه اجاره یک آپارتمان مسی در ترکیه ، حدود 5 درصد ارزش ملک است!
به عنوان مثال اگر شما ملکی به ارزش 400 هزار لیر ترکیه خریداری کردهاید و تصمیم به اجاره دادن آن دارید. رقم اجاره یک آپارتمان با این میزان از ارزش، به طور میانگین 1500 لیر است. یعنی در طول سال شما می توانید حداکثر، 000 لیر از محل اجاره آن درآمد داشته باشید. یعنی زیر 5 درصد!
نکته دوم این است که اجاره کوتاه مدت به توریستها مدتی است که مشمول قوانین سختگیرانه ای شده و هر کسی این امکان را ندارد که خانهاش را به صورت کوتاه مدت اجاره بدهد.
این کار مستم دریافت مجوز خاصی از سوی دولت است که به طبع دردسرها و هزینههای خاص خودش را هم در پی دارد.
در نتیجه صرفا میتوانید روی اجاره حداقل یکساله آپارتمان تان حساب کنید. البته درآمدی که عایدتان خواهد شد بعد از کسر مالیات بر اجاره دولت، کمیسیون شرکت املاک و مجموعه هزینههای تعمیر و نگهداری خانه که بر عهده مالک است، به احتمال بسیار زیاد، به رقمی در حدود 2 تا 3 درصد ارزش ملک تان خواهد رسید.
البته، تمام اینها مشروط بر این است که مستاجرتان تو زرد از آب در نیاید و اجاره ماهیانهش را سروقت پرداخت کند، به خانه تان آسیب نرساند، هزینه شارژ ماهیانه ساختمان را هم بپردازد، چون درغیراین صورت، مسئول پرداخت این مبلغ هم شما هستید!
به زبان ساده اگر پولتان را در بانک بگذارید، درآمد به مراتب بیشتر و بی دردسری نصیبتان میشود.
اما وضعیت آنقدرها هم نا امید کننده نیست. اینجا به مجتمعهای مسی "سیته" میگویند. در برخی از این سیتهها ممکن است شرکت سازنده ملک یا مدیریت سیته با شما قرارداد تضمینی اجاره امضا کند و با برداشتن حدود 40 درصد از درآمد اجاره تمام دردسرهای این کار را به جان بخرد. حسن این نوع قراردادها (رنتال گارانتی) در این است که شرکت طرف قرارداد شما در پایان هر دوره اجاره خانهتان را مثل روز اول به شما تحویل خواهد داد و عملا هزینههای سربار نقاشی و تعمیر و غیره ندارید.
اما، توصیه من به سرمایهگذارانی که تمایل به خرید ملک و کسب درآمد از محل اجاره آن در ترکیه دارند، این است که به جای آپارتمان مسی، دفتر کار یا بهتر از آن یک مغازه بزرگ بخرید. دفاتر کاری و به خصوص مغازهها، معمولا توسط بانکها، فروشگاههای زنجیرهای و شرکتهای فعال اجاره میشوند که دست کم تضمین خوبی است برای دریافت به موقع مبلغ اجاره ملکتان!
مهمتر این که درآمد اجاره این قبیل املاک، با توجه تاثیرپذیری از فاکتورهایی مانند؛ نوع ملک، موقعیت آن و مواردی از این دست، به مراتب بالاتر از درآمد اجاره واحدهای مسی است!
این سوال مشترک تمام آنهایی است که به فکر خرید ملک در ترکیه افتادهاند. جواب کاملا واضح است : خیر!
شما با خرید ملک فقط اجازه اقامت ترکیه را خواهید داشت و این با اجازه کار کردن در این کشور متفاوت است
براساس قوانین سرمایه گذاری ملکی ترکیه، خارجی ها به استثنای اتباع چند کشور ! میتوانند اقامت ترکیه را دریافت کنند. اگر قیمت ملک خریدار شده کمتر از 250 هزار دلار آمریکا باشد، خریدار ملک تا 5 سال اقامت موقت سرمایهگذاری ترکیه را دریافت می کند. اقامتی که به "اقامت تاشیماجی" معروف است و بعد از 5 سال، آن هم مشروط بر این که دقیقا 4 سال و شش ماه در خاک ترکیه بوده باشید میتوانید برای خود، همسر و فرزندان زیر سال تان، اقدام به درخواست اقامت دائم یا شهروندی ترکیه کنید .
اگر هم سرمایه گذارملکی 250 هزار دلاری کرده باشید، از همان بدو امر شامل قانون دریافت شهروندی فوری این کشور خواهید شد که البته فرایند اداری آن ممکن چند ماهی به درازا بینجامد.
اما نکته مهمی که ممکن است خیلیها درباره آن چیز زیادی ندانند، این است که هیچ خارجی، بدون داشتن حق شهروندی ترکیه، اجازه کار در این کشور نخواهد داشت. به بیان روشنتر، صرفا با اقامت موقت سرمایهگذاری ، حق کار کردن در این کشور را نخواهید داشت و لازم است تا دریافت حق شهروندی که به آن "وطنداش" میگویند صبر کنید.
مگر این که موفق به دریافت ویزای کاری شویم که البته دریافت آن چندان هم کار سادهای نیست. درباره موضوع ویزای کاری یا اقامت با کارت فیروزه ای بعدا و در مقالهای مجزا توضیح خواهم داد!
نتیجه این که فکر نکنید اگر در ترکیه خانه خریدید و اقامت موقت - تاکید می کنم اقامت موقت سرمایهگذاری - دریافت کردید، میتوانید در این کشور کار کنید. اقامت شما صرفا یک ویزای یک ساله برای حضور در ترکیه ست و واقعا هیچ ارزش دیگری ندارد! اما پس از دریافت حق شهروندی یا "سیتی زن شیپ" ترکیه، دقیقا به عنوان یک شهروند این کشور، از تمام حقوق قانونی، از جمله "حق کار کردن" برخوردار خواهید شد.
پس اگر قصد خرید خانه در ترکیه دارید و بودجه تان زیر 250 هزار دلار است، بدانید که باید برای منبع درآمدتان فکری کنید تا بتوانید در این کشور زندگی کنید.
اگر شما هم درباره نرخ سود بانکی در ترکیه پرس و جو میکنید و در فکر سپردهگذاری در بانکهای این کشور هستید، بد نیست بدانید دارندگان پاسپورت ایرانی درحال حاضر، صرفا میتوانند در بانک "زراعت" ) ziraat bankası ) ترکیه حساب باز کنند. با این وصف، بررسی نرخ سود و شرایط بانکهای مختلف درترکیه برای سپردهگذاری بانکی ضرورتی ندارد.
برای محاسبه سود سپرده در این بانک میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید و شخصا با وارد کردن رقم مورد نظرتان برای سپردهگذاری، میزان سود آن را مشاهده کنید.
https://www.ziraatbank.com.tr/tr/hesaplama-araclari/mevduat-getirisi-hesaplama
یکی از شرایط باز کردن حساب در بانک زراعت، بلوکه شدن مبلغی از سپرده شماست که بنابر تشخیص مدیر شعبه میتواند رقمی بین ۱۰ الی ۳۰ هزار لیر در مدت زمانی بین یک تا سه ماه باشد. البته در این مدت سود سپرده شما رقمی بین ۱۷تا۲۰ درصد خواهد بود که ممکن است در پایان هر ماه و یا بعد از گذشت سه ماه، به حسابتان واریز خواهد شد.
برای باز کردن حساب بانکی هم صرفا داشتن پاسپورت معتبر و گرفتن شماره مالیاتی ) vergi nomarasi ) کفایت میکند و به مدارک بیشتری نیاز ندارید.
در صورتیکه به هر دلیلی، قبل از مدت زمان قراردادتان با بانک، اصل وجه سپرده را برداشت کنید، بانک میزان ضرر و زیان خود محاسبه کرده و از اصل سپرده کسر میکند .
زراعت بانک در اکثر کشورهای اروپایی و حوزه خاورمیانه و آسیا دفاتر و شعب بین المللی داشته و انتقال پول در حد مجاز اعلام شده از سوی بانک ممکن خواهد بود .
نکته مهمی که به خاطر داشتن آن بسیار مهم است، تفاوت شرایط شعبههای بانکها در نحوه برخورد با مشتریان خارجی است. یعنی ممکن است یک شعبه زراعت بانک یا هر بانک دیگری، فرایند باز کردن حساب یا سایر امور بانکیتان را به سرعت و بدون مانع تراشی انجام بدهد، در حالیکه همین کار در شعبه دیگر ممکن است با مشکلات بسیاری همراه باشد.
در نتیجه شانس و همینطور یافتن شعبه مناسب یک بانک در ترکیه عوامل بسیار مهمی به شمار میآیند.
درباره این سایت